Я хачу аб табе...

Сярэдняя: 4.8 (21 голас)

Я хачу аб табе
З кім хоць слоўка сказаць,
Сэрца гора, тугу
І сумненні прагнаць.

Але толькі ж няма
З кім мне сум падзяліць,
І я мушу адзін
Перажыць, перабыць.

Як і калісь

Сярэдняя: 3.7 (6 галасоў)
Быў малы я, думаў часта,
      Як дадуць мне чосу:
«Пачакайце, і на вас я
      Прыпасу атосу!

Дайце толькі акрыяць мне,
      Ў гадкі ўвабрацца!»
А пакуль што ўсім старэйшым
      Мусіў пакарацца.

Я тым часам падрастаю.
      Аддалі вучыцца.
Не дагодзіш настаўніку,
      I пачне сварыцца!

Але добра, калі сваркай
      Сойдзе завіруха,
Ды ў тым гора, што настаўнік
      Часта трос за вуха.

«Ну, пастой жа! Жыў не буду,
      А за тыя здзекі
Не дарую, толькі б выйшаў
      З-пад твае апекі!»

Так за лаўкаю памысліш,
      Вуха ўзяўшы ў жменю,
I цішком кулак сціскаеш,
      Сунуўшы ў кішэню,

Ды цярпіш, ды зносіш крыўды,
      Помсты час жадаеш.
Час ідзе — а ты ў залежнасць
      Болей пападаеш.

Вось я вырас, і пад носам
      Вусы высядаюць.
А мяне навокал чубяць,
      Клёваюць, ўшчуваюць.

Накіпела ў сэрцы гневу,
      Злосці поўны косці.
Не стрываў я, разгарнуўся —
      Я ж вам, ягамосці!

Пачакайце ж, калі гэтак!
      То ж я не кусаўся!
Годзе крыўды! Досыць здзеку!
      Ўзяў ды ўзбунтаваўся

Супраць ўлады і парадкаў!
      А хіба ж я ўломак?
Хай сабе на погляд шчуплы
      I не так-та ёмак.

Ускіпела тая ўлада,
      Гоніць у тры шыі.
«Ведай, гад, па чым фунт ліха
      У цара Расіі».

Трэслі, трэслі, калацілі, —
      З жалю хоць разбіся,
Ды ў астрог нарэшце садзяць —
      Там, моў, схамяніся.

Вось за кратамі сяджу я,
      Горш мяне ўшчуваюць,
З аднэй камеры ў другую
      З сенніком ганяюць.

Я іду, куды мне кажуць,
      Ды бубню сам сціха:
«Пачакайце! Адсяджу я,
      Перабуду ліха!»

Ценем крыўда йдзе за мною
      Аж да сёй часіны,
Кулак згорнуты ў кішэні,
      Як і ў дні дзяціны.

I даюць мне, як і колісь,
      Запраўскога чосу.
Што рабіць? У век патомкаў
      Перадаць атосу.

— Што, брат Грышка, папраўляйся...

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)

— Што, брат Грышка, папраўляйся:
Чутка ёсць — зямлі дадуць.
Не хварэй, брат, падымайся
Ды ачуньвай як-нібудзь.

— Эх, Мікола, што тут цешыць?
I стары, а як дзіця:
Не, не будзе нам жыцця,
Як паноў не перавешаць.

Ютонг. От официального представителя предлагаем купить новый туристический автобус цена низкая.

Музей Якуба Коласа

Як нас знаходзяць

Апошнiя водгукi

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі