Вярбіна

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Над вадою адзінютка Пахілілася вярбіна; Ные бедная ціхутка. Ці ж то ёсць у ёй кручына? Мые Нёман ёй карэнні, I дурэе вецер з ёю, А пад нізам чарадою Ціснуць ногі ёй каменні. Ёсць кручына немалая, I шуміць яна так нудна, Бо ёй доля не спрыяе, Бо расці ў каменнях трудна... Так і ты, народ наш бедны, Як вярбіна, проці волі Доўга носіш пояс медны, Гнешся ты, як крыж у полі!Air Max 95 20th Anniversary

Зіма

Сярэдняя: 4.3 (76 галасоў)
Белым снегам замятае Вецер чорныя палі, Нібы вопратку ўздзявае Шыр прасторная зямлі. Мяккі снег лятае пухам, I канца яму няма, I нясе сярдзітым духам, Дзікім сіверам зіма. Зачыняйце шчыльна хату, Каб не дзьмулі халады, На акно пляціце мату, Каб не клаў мароз сляды. Даставайце з вышак сані — Гайда сцежкі праціраць I па белым акіяне Ўдоўж і ўпоперак гуляць! Ды кладзіце рукавіцы — Дзе з марозам жартаваць! Рады белай мы зіміцы, Рады з ёю ваяваць. Гэй вы, коні, гэй, малыя! Што заснулі? Весялей! Гэй, ускочку, залатыя! Варушыцеся жывей!NikeLab ACG.07.KMTR

Мужык

Сярэдняя: 4.5 (15 галасоў)
Я — мужык, бядак пахілы, Усе ўшчуваюць мужыка. Цягнуць кроў з яго і жылы, Надрываюць яго сілы, Ў мазалях яго рука. Я — мужык, я — сын пакуты, На мякіне вырас я, Гічанамі пуза ўздута, Ногі ў лапцікі абуты, Бедна вопратка мая. Я — мужык, я — сын бядоты, Недаем і недасплю, Гне мяне цяжар работы, Дзень працую за два злоты, Здзекі ўсякія цярплю. Я — мужык, не чую звону, Толькі ж есць мяне чарвяк: Ці не брэша поп з амбону, Што цару бог даў карону? Ой, не, мусібыць, не так! Я — мужык, а гонар маю. Гнуся, але да пары. Я маўчу, маўчу, трываю, Але скора загукаю: «Стрэльбы, хлопчыкі, бяры!»Mercurial X Proximo

Музей Якуба Коласа

Як нас знаходзяць

-

Апошнiя водгукi

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі