Будзе навальніца

Сярэдняя: 4.7 (108 галасоў)

Ноч надыходзіць, і хмары ўстаюць.
Лозы размову трывожна вядуць.
Боязна шэпча трава, чараты,
Ў хмарах знік месяца рог залаты.

На небасхіле зарніцы мігцяць,
Громам узрушана грозная раць.
Мрок насядае глыбей і цяжэй...
Грымні ж ты, бура, ды грымні дужэй!

Будзь цвёрды

Сярэдняя: 4.8 (4 галасоў)

Ты не гніся, брат, ніколі
Траўкаю пахілай,
Сам пружыны своёй долі
Выкуй ўласнай сілай!

Бо хоць кажуць, што з уклону
Не баліць галоўка, -
Не зважай: з ярма-прыгону
Выйшла гэта слоўка.

Не прасі, не спадзявайся
Ты на дапамогу,
Сам з нягодамі змагайся,
Сам прабі дарогу!

Хоць памогуць табе людзі
Адшукаць дарогі,
А саб'ешся, зноў ты будзеш
Абіваць парогі.

Не лісціся к сільным, дружа,
Зеллейкам-бярозкай,
Бо не выйдзеш век з-пад гужа,
Страціш вобраз боскі,

І ў людзей ты гонар страціш -
І цябе зракуцца:
Лепш змагацца вольным, браце,
Чым цярпець ды гнуцца.

Вясною

Сярэдняя: 3.3 (4 галасоў)
Вясёлыя людзі — снуюць і гамоняць,
        Відаць, і ў іх сэрцы вясна,
I горкія думкі галоў іх не клоняць,
        Ім доля прыхільна, красна.

Цаны куску хлеба не знаюць, шчасліўцы,
        I голаў аб тым не баліць,
Як будзе багатая пожня на ніўцы,
        Як заўтрашні дзень перабыць;

Ці будзе прытулак звярэджаным плечкам,
        I ногі куды панясуць
Іх цела худое: ці к мору, ці к рэчкам,
        I рукі каму прададуць,

Свабодныя рукі з патрэсканай скурай.
        Шчаслівец не знае таго,
Як гнецца галеча прад чорнаю бурай
        Няўдалага жыцця свайго.

А хто гэта ходзіць адзін стараною?
        Чаму вы не рады яму?
Чаму ён не з вамі? Чаму галавою
        Так нізка панік ён? Чаму?

Шчаслівыя людзі — як хвалі, што ў моры:
        Іх вецер узніме — бягуць,
I тое, прад чым пакланяліся ўчора,
        Пры ветры другім аплююць.

Музей Якуба Коласа

Як нас знаходзяць

-

Апошнiя водгукi

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі