Дзед Мароз

Сярэдняя: 4.5 (31 голас)
Ходзіць дзед белабароды Полем, лесам, пералескам, Засцілае рэчкі лёдам, Брыльянцістым снежным блескам. Сыпле іней на бярозы, Туліць дрэвы лёгкім пухам, Крые руні, травы, лозы Белай посцілкай-кажухам. Дзеда ўсюды носяць ногі, І к нам прыйдзе на хвілінку Адпачыць крыху з дарогі, Важна сеўшы на ялінку. А ялінка!.. Чаго толькі На яе няма галінках! Свецяць зоркі і вясёлкі У бліскучых павуцінках. Тут лісічка, зайчык, мышка, Рыбкі, буслік доўгавязы. А як ззяюць на ёй шышкі, Нібы ў іх гараць алмазы! Каля ёлкі карагоды, Песні, гутарка жывая, А той дзед белабароды Толькі ў вусы смех пускае. Дык рассунем кола шырай, Патанцуем на памосце, Песняй звонкай, песняй шчырай Прывітаем дзеда-госця. Air Jordan

Зіма

Сярэдняя: 4.3 (76 галасоў)
Белым снегам замятае Вецер чорныя палі, Нібы вопратку ўздзявае Шыр прасторная зямлі. Мяккі снег лятае пухам, I канца яму няма, I нясе сярдзітым духам, Дзікім сіверам зіма. Зачыняйце шчыльна хату, Каб не дзьмулі халады, На акно пляціце мату, Каб не клаў мароз сляды. Даставайце з вышак сані — Гайда сцежкі праціраць I па белым акіяне Ўдоўж і ўпоперак гуляць! Ды кладзіце рукавіцы — Дзе з марозам жартаваць! Рады белай мы зіміцы, Рады з ёю ваяваць. Гэй вы, коні, гэй, малыя! Што заснулі? Весялей! Гэй, ускочку, залатыя! Варушыцеся жывей!NikeLab ACG.07.KMTR

На рэчцы зімою

Сярэдняя: 4.3 (127 галасоў)
Не сядзіцца ў хаце Хлопчыку малому: Кліча яго рэчка, Цягнуць санкі з дому... Хочацца Алесю Выйсці на двор з хаты, Узяць з сабой сякерку Ды ў той лес кашлаты, Стукнуць па дзярвяках З-за пляча абухам I глядзець, як сыпне Снег халодным пухам, Як стаяць над рэчкай Хвоі і яліны, Як ім снег халодны Нахіліў галіны. — Мамачка-галубка! — Просіць ён так міла, — Можа б ты на рэчку Пагуляць пусціла? Я не буду доўга, Зараз жа вярнуся, Трошачкі на рэчцы Ў санках паважуся. — Ну, ідзі пабегай, Толькі апраніся Ды, глядзі, ў палонку, Сынку, не ўваліся. Радасць і раздолле Хлопчыку малому, I не пазайздросціць Ён цяпер нікому! На плячо — сякерку, Саначкі — у руку, Хлеба ўзяў кусочак. — Цюцік! — свіснуў Жуку. Пад скарынкай лёду Тут жа, каля хаты, Працякала рэчка Скрозь лясныя шаты. Побач тэй рачулкі Кучы буралому, I застыла рэчка Мёртва, нерухома. Моцна яе грудзі Маразамі скуты, I аковы лёду Сярод рэчкі ўздуты. Ціснецца вадзіца, Не знаходзіць ходу I не мае сілы Скінуць глызы лёду. На рачулцы ў лесе Меў Алесь забаву. Ну ж і пацяшаўся Хлопчык тут на славу! — Эх ты, лёд-гвалтоўнік! Што ты вытвараеш? Ты нашто вадзіцу Крыўдзіш і ўшчуваеш? Бедненькай, ёй цёмна, Цесна пад табою. Хай жа пагамоніць, Мілая, са мною! Дам ёй ход, галубцы, Каб на свет зірнула!— I яго сякерка Спрытна секанула. Звякае тапорык, Глуха стук нясецца. Раптам клуб вадзіцы З-пада дна ўзаўецца. Коціць поўзверх лёду, Іней падымае Ды такую ж казку, Байку хлопцу бае! Слухае хлапчынка Гэты сказ нязнаны, Спеў, нікім ад веку Ў лесе не чуваны. То яму здаецца Дудак хор далёкі, То птушыны ў небе Голас адзінокі. На душы так ціха, Ціха і нейк млосна, I спявае ў сэрцы Спеў той сугалосна. Гэты спеў дзівосны Чары навявае I такія казкі Слаўныя складае! I ад гэтай песні Вее дабратою, Радасцю і шчасцем, Мілаю вясною. Ад тэй песні-казкі Трудна адарвацца, I ёй струны сэрца Хочуць адклікацца.Seasonal Footwear

Музей Якуба Коласа

Як нас знаходзяць

-

Апошнiя водгукi

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі