Каханне

Сярэдняя: 4.6 (5 галасоў)
Ці помніш ты, Ганна, Шчаслівы мамэнт, Як граў раз на дудцы Нябожчык Вінцэнт? А Нёман спакойна, Спакойна дрыжаў, І месячык ясны На нас пазіраў. Драў горла ў лозах За рэчкаю драч, І грукаў у сцену Рагамі маркач. На жэрдзе мы селі У мроку маўчком, І я прытуліўся К табе плечуком. Язык мне адняўся, Я сліну глытаў. А потым нясмела Цябе запытаў: - Скажы мне, Ганулька, Ці любіш мяне? - Люблю, - ты сказала, - Аж сэрца мне схне! І лапці з-за спіны Мае ты зняла, Анучы у Нёман Ты мыць панясла. Ганулька, Ганулька! Павер, зразумей - Я ў свеце не бачыў Кахання шырэй! На вуліцы Мурза Яхімаў брахаў, І стражнік пасвістваў, Нагайкай махаў. Я ж быў шчаслівейшы На свеце батрак, Ішоў, не баяўся “Шнуроў” і сабак. Ці помніш ты, Ганна, Той светлы мамэнт, Як граў раз на дудцы Нябожчык Вінцэнт?Nike LunarEpic Flyknit

І лапці з-за спіны Мае ты

І лапці з-за спіны
Мае ты зняла,
Анучы у Нёман
Ты мыць панясла.
Вось гэта каханне!!!

Музей Якуба Коласа

Як нас знаходзяць

-

Апошнiя водгукi

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі