Якуб Колас

Слёзы людскія, слёзы людскія!
Вамі абмыты загоны зямлі,
Вы паласкалі мужычыя нівы,
Вы палівалі сухія палі!

Падалі градам на вузкія сцежкі,
З пылам мяшаліся, з дробным пяском,
Тайна ліліся, адкрыта ліліся,
Падалі долу гарачым дажджом.

Сонца сушыла, вятры абвявалі,
Бачылі зоры вас, бачыла цьма!..
Дзеці нягоды, о слёзы людскія!
Ліку няма вам і меры няма.