На новай зямлі

Сярэдняя: 5 (2 галасоў)
Ляжыць шырокая дарога, Вакол прастор, і я іду, Іду, нясу пачуццяў многа I ясных думак чараду. Уздоўж дарогі чынна з краю Слупы стаяць у два рады, I, нібы гуслі-самаграі, Звіняць іх струны-правады. Куды ні гляну — шыр і воля, Дзе лес ды неба ставяць тын, Нідзе мяжы не згледзіш болей, I зніклі быльнік і палын. Цвітуць палі ў адзенні новым, Гадуюць новыя сады, I нават вецер з-пад дубровы Шуміць на новыя лады, Глядзіш — узносяцца будынкі То з той, то з гэтай стараны, I цешаць вочы мне навінкі, I сэрца радуюць яны. Унь там, высока па-над долам, Развесіў хвост купчасты дым, I лічыць час калгасным сёлам Гудок напевам маладым. Па ўзгор'ю поля, па раўніне Паўзуць сталёвыя валы. Вядзе іх бойкая дзяўчына Ці камсамолец удалы. А тут, дзе ўчора багна прэла, Гнілі век векам балаты, Збажынка сёння зарунела I спее колас залаты. На тых жа багнах, дзікіх, сумных, Разлёгся ўшыр тарфяны шчыт. На ім стаяць, бы тыя гумны, Грамады чорных пірамід. Ідуць калгасныя падводы, Дабро вязуць грузавікі, — I дзед стары, сівабароды Падацца хоча ў юнакі. Шумяць па-новаму дубровы — На край свой любы мне зірнуць. Цябе, зямля ў адзенні новым, Хацеў бы к сэрцу прыгарнуць!NEW BALANCE

Актуальная информация о Максе Полякове смотрите тут

Музей Якуба Коласа

Як нас знаходзяць

-

Апошнiя водгукi

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі