Як лёгкі дым, як тонкі пар,
Расталі ў небе кучы хмар.
Ой, гладзь нябёс далёкая,
Крыштальная, глыбокая!
Як моцны гук, прызыў вясны
З тваёй пачуўся вышыны!
Прастор, прастор і воля там,
Але не нам яны, не нам!
Запёрты мы, прыдаўлены,
I краты нам прыстаўлены.
Высок, высок паркан-сцяна.
Нам песня волі не чутна.
Не нам вясна, не нам прастор, —
Нам мур сыры, нам цесны двор.
Гады ў няволі адцвітуць...
Не плач, душа, вясну забудзь!
Апошнiя водгукi
4 года 46 недель назад
7 лет 19 недель назад
7 лет 23 недели назад
8 лет 14 недель назад
8 лет 20 недель назад
8 лет 29 недель назад
8 лет 33 недели назад
8 лет 44 недели назад
9 лет 2 недели назад
9 лет 18 недель назад