Якубу Коласу

Сярэдняя: 4.3 (4 галасоў)
Нам цяжкая пара, Час трывожны, нягожы, — Гора, болю ў грудзях, Помсты гнеўнае шмат. Ходзіць сэрца тваё Па-над Нёманам, Сожам, Плачуць вочы Над попелам спаленых хат. Бачыш — маці брыдзе З абяздоленым сынам, Загарнуўшы дзіця Ў абгарэлы прыпол; Ля разбітых дарог, Спахмурнеўшы, рабіны Сыплюць слёзы крыві На здратованы дол. Колькі ты ні ідзеш — Сустракаеш пажары, Віснуць здані кругом Нежывых каміноў, I з-пад шыбеніц скрозь Пасінелыя твары Нерухома глядзяць На віхуры агнёў. Толькі чутна — Гудзе усхвалёваны голас Па дарогах журботных, Па самотных шляхах. Гэта клічаш змагацца Ты, любімы наш Колас, I сыны адгукаюцца Грозна ў барах. Не, не могуць яны Перад катам скарыцца — Край бацькоў ён разбіў, Апаганіў іх дом,— Не, краіну сваю Не дадуць чужаніцам, Лепш у бойках памруць, А не будуць з ярмом! Сёння славяцца там Партызанскія ночы, Гінуць злыдні-паганцы, Чорных спраў махляры. I дзяўбуць груганы Іх драпежныя вочы, I звярыныя косці Разносяць звяры. I — ты чуеш, пясняр? — Стрэнуць волю палеткі, Зноўку буйна вакол Загамоняць палі. Пройдуць нашы дажджы Ці вясною ці ўлетку I варожую кроў Змыюць з твару зямлі. Прыйдзе ў хату сваю З сынам мужная маці, I сады расцвітуць Ля вясёлых акон. Будзе горасны час Нам тады ўспамінацца, Як страшэнны, крывавы, Пакутлівы сон. Пятрусь БроўкаNew Arrivals

https://bel-keram.ru брик керамикс белгород официальный сайт.

Музей Якуба Коласа

Як нас знаходзяць

-

Апошнiя водгукi

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі