Якубу Коласу

Сярэдняя: 4.3 (4 галасоў)

Нам цяжкая пара,
Час трывожны, нягожы, —
Гора, болю ў грудзях,
Помсты гнеўнае шмат.
Ходзіць сэрца тваё
Па-над Нёманам, Сожам,
Плачуць вочы
Над попелам спаленых хат.
Бачыш — маці брыдзе
З абяздоленым сынам,
Загарнуўшы дзіця
Ў абгарэлы прыпол;
Ля разбітых дарог,
Спахмурнеўшы, рабіны
Сыплюць слёзы крыві
На здратованы дол.
Колькі ты ні ідзеш —
Сустракаеш пажары,
Віснуць здані кругом
Нежывых каміноў,
I з-пад шыбеніц скрозь
Пасінелыя твары
Нерухома глядзяць
На віхуры агнёў.
Толькі чутна —
Гудзе усхвалёваны голас
Па дарогах журботных,
Па самотных шляхах.
Гэта клічаш змагацца
Ты, любімы наш Колас,
I сыны адгукаюцца
Грозна ў барах.
Не, не могуць яны
Перад катам скарыцца —
Край бацькоў ён разбіў,
Апаганіў іх дом,—
Не, краіну сваю
Не дадуць чужаніцам,
Лепш у бойках памруць,
А не будуць з ярмом!
Сёння славяцца там
Партызанскія ночы,
Гінуць злыдні-паганцы,
Чорных спраў махляры.
I дзяўбуць груганы
Іх драпежныя вочы,
I звярыныя косці
Разносяць звяры.
I — ты чуеш, пясняр? —
Стрэнуць волю палеткі,
Зноўку буйна вакол
Загамоняць палі.
Пройдуць нашы дажджы
Ці вясною ці ўлетку
I варожую кроў
Змыюць з твару зямлі.
Прыйдзе ў хату сваю
З сынам мужная маці,
I сады расцвітуць
Ля вясёлых акон.
Будзе горасны час
Нам тады ўспамінацца,
Як страшэнны, крывавы,
Пакутлівы сон.

Пятрусь Броўка

Труба пнд 25 от стабильного поставщика sanarsenal.ru

Музей Якуба Коласа

Як нас знаходзяць

-

Апошнiя водгукi

Раiм наведаць


Каб дадаць спасылку
на Ваш сайт, пiшыце ў
зваротную сувязь

Лічыльнікі